Denizli’nin Tavas ilçesine bağlı Kızılcabölük Mahallesi, her yıl olduğu gibi bu yıl da sonbaharın gelişiyle birlikte tatlı bir telaşa sahne oluyor. Yaklaşık 6,5 asırdır kesintisiz devam eden Çarpına Pekmezi üretimi, bölge halkının en önemli kültürel miraslarından biri olarak varlığını sürdürüyor. Bağlardan toplanan taze üzümler, mahalle sakinlerinin bir araya gelerek oluşturduğu imece usulüyle geleneksel yöntemlerle işleniyor.
Dayanışmanın en güzel örneklerinden biri olan bu süreçte, komşular iş bölümü yaparak süreci hızlandırıyor. Üzümler, özel mengenelerde sıkılarak şıra haline getiriliyor. Elde edilen şıra, aktoprak yardımıyla tortularından arındırılıyor ve dinlenmeye bırakılıyor.
Odun ateşinde dört saatlik emek
Pekmez yapımının en kritik aşaması ise dığan adı verilen büyük kazanlarda gerçekleşiyor. Odun ateşinin başında saatlerce süren titiz bir çalışma yürüten mahalleli, şırayı kıvamına gelene kadar kaynatıyor. Yaklaşık dört saatlik bir işlemin ardından doğal yöntemlerle pekmeze dönüşen ürün, bir gün dinlendirildikten sonra kavanozlanarak kış ayları için tüketime hazır hale getiriliyor. Kızılcabölük halkı, bu gelenek sayesinde hem yerel lezzetlerini koruyor hem de komşuluk ilişkilerini güçlendirmeye devam ediyor.
